Fyrsti dagur skóla hjá mér – gríðarlegt fjör alltaf hreint. Af fimm fyrstu tímunum mínum er nú þegar búið að cancela þremur. Lötu kennarar!



Hitti milli tíma vinkonu mínu sem er á annarri braut en ég (og þar af leiðandi ekki með mér í tímum) og viti menn. Hún lenti með annarri íslenskri stelpu í tíma. SAY WHAT? Ha, er ég ekki lengur sérstaki Íslendingurinn.. damn it!

Næst hitti ég kennara sem kenndi mér á fyrstu önn – hann var nú ekki lengi að segja mér frá því að hann væri að kenna öðrum Íslendingi – stelpa sem heitir Heiða. Þetta er nú bara snilld, ætli maður verði ekki að reyna að hafa upp á henni. Úfff – ég gæti hugsanlega talað ylhýra móðurmálið við einhvern annan en Alla. Get vart lýst því hvað það hljómar þægilega.

Jæja, farin að læra,
Sylvía

Í vikunni eftir Krítarferð hugsuðum við með okkur að það gengi náttúrulega ekki eftir svona hita í tvær vikur að kæla sig ekki neitt niður. Svo við ákváðum að skella okkur í íshella skoðun í Austurríki. Ekki annað hægt að segja en að okkur hafi kólnað.

Keyrðum sem sagt einn morguninn yfir til Austurríkis og komum að litlum bæ þar sem maður fór eftir bröttum vegi (21%) sem var allur í beygjum upp eftir fjallshlíð. Ferðinni sem sagt heitið að bílastæðum. Eftir að þangað var komið og bíllinn skilinn eftir þá gengum við að kláfi sem fór með okkur upp um 500m. á þremur mínútum sléttum. Reyndum að taka mynd af kláfinum en einhver karlugla stakk hausnum inn á myndina. Þegar við vorum svo kominn úr kláfinum tók við önnur ganga upp að hellisopinu. Þaðan gat maður horft yfir dalinn, enda kominn frekar hátt upp. Ekkert smá flott útsýni yfir þennan kastala og svo fjöllin í kring.





Svo var farið inn í hellana í fylgd með leiðsögumanni, fólk raðaði sér í hópa eftir tungumáli. Okkur til mikillar ánægju og skemmtunar sá leiðsögumaðurinn okkar einhverja ástæðu til þess að tala enskuna alltaf eins og hann var að leika í 18. aldar leikriti.
Tókum ekki myndir inn í hellinum enda var það bannað. Stálumst þó til að taka eina af Alla með skemmtilegu luktina okkar sem sjá má hér.



Þegar við komum almennilega inn í hellisopið sáum við að á hellinum er hurð. Ehh - er það nú ekki óþarfi inn í helli. Svo þegar hurðin var opnuð og maður gekk inn myndaðist enginn smá vindur og það kólnaði all svakalega. Þetta var sem sagt bara kalt loft að reyna að komast út.

Svo gengum við inn í hellinn og gengum og gengum upp endalaust langar tröppur. Eftir heillangt labb og mikið af gapi þá var okkur sagt að við værum komin kílómeter inn í hellinn (vildi að ég gæti skrifað það á jafn skemmtilegan 18. aldar hátt og það var borið fram). Þarna sem sagt var endapunktur og nú farið að vinna sig tilbaka að hellisopinu, þó ekki sömu leið. En hann bætti því við að hellirinn væri lengri en bara ekki ís þar.. bara einhverjum 41 kílómeter lengri!

Alla vega þá getið þið séð myndir hérna. Mælum eindregið með því að kíkja á þennan helli ef þið eigið einhvern tímann leið um Austurríki. Virkilega flottur.

Köttur út í mýri setti upp á sig stýri, út eru ævintýri,
Sylvía & Alli

Við komum heim frá Krít síðastliðinn laugardag. Við byrjuðum ferðina á snilldar hátt og gerðumst "Skywalkers". Að sjálfsögðu vísuðum við til okkar þannig það sem eftir stóð ferðar, þó líklegast enginn annar en við skilið húmorinn. Treystum að sjálfsögðu á að Star Wars aðdáendur séu búnir að kveikja. Hérna má sjá ástæðuna fyrir því að við gerðumst "Skywalkers".. við sem sagt gengum yfir skywalk.



Eftir að hafa gengið skywalkið var flogið til Krítar og smellt sér beint á hótelið. Sem betur fer var herbergið okkar laust en við vorum komin á hótelið rétt um sjö leytið. Maður hafði nú hugsað sér að leggja sig en þegar maður var komin á staðinn var ekki um annað að ræða en að skoða pleisið. Við fundum þar þessa æðislegu kettlinga. Það má alveg sjá á meðfylgjandi myndum að þeir fengu næga athygli frá okkur.

Þessi var nú eitthvað þreytulegur..



Þeir voru ekkert lítið spenntir yfir að fá vatn úr flösku og keppst um að komast að..



Að sjálfsögðu er nauðsynlegt að liggja á bakinu þegar maður er svona hvítur á maganum, hvernig á maður annars að taka lit þar..



Að sjálfsögðu þurfa þeir að hjúfra sig saman - enda bara 32°C..



Þeir ættu ekki að vera þyrstir næstu árin..



Ehmm.. Alli ég sé enga eftirrétti!!!



Við skelltum okkur svo til Heraklion en það er höfuðborg Krítar. Þessi göng eru upphafið af gamla bænum og höfninni.



Þeir virðast ekki sérlega færir að leggja bátunum við höfnina..



Enda settu þeir akkerið niður á miðju landi?



Fundum svo þetta flotta hús á höfninni og smelltum okkur inn í það. En Alli greyið týndist í dýflissunni..



Fundum svo leiðina út og upp á húsið þar sem var agalegt útsýni yfir höfnina, en við vildum bara sýna ykkur okkur í staðinn..



Smelltum okkur á kaffihús í Heraklion þar sem Alli ákvað að fá sér vöfflu. Sylvíu til mikillar skemmtunar þá tók hann þá furðulegu ákvörðun að fá sér vöfflu með ís og súkkulaðisósu og svo súkkulaðishake með. Hmmm - hljómar eins og seðjandi blanda. Að sjálfsögðu var hann pakk saddur og neitaði að borða þar til þremur dögum síðar. En damn - vafflan var girnileg..



Hérna koma svo nokkrar myndir frá hótelinu og svæðinu þar í kring - en þar sem við erum ekki sérlega frumleg í vali á myndefni þá erum við á öllum myndum. Þessi er tekin á göngustígnum sem fer frá hótelinu og að ströndinni..



Ströndin hjá hótelinu var alger snilld, sjórinn kristaltær og sandurinn laus við steina. Svo Sylvía gerði heiðarlega tilraun til að pósa í sjávarmálinu en það gekk nú ekki betur en þetta..



Alli að smella sér í eftir göngutúr á ströndinni (Sylvía að reyna að vera agalega listræn)..



Svo náttúrulega til tilbreytingar þá er mynd af okkur saman í kvöldsólinni, einstaklega rómó..



Uss - bara tekið "blue steel" á þetta..



Sylvía og Alli tilbúin á djammið, já gott fólk við fórum á djammið.. erum ekki alveg dauð sko..





Að sjálfsögðu þurfti Alli (oftar en einu sinni og oftar en tvisvar) að monta sig aðeins á tan línunni (sem taldi sig ekki færan um að fá)..



Vona að þið séuð enn að lesa! Alla vega þá skelltum við okkur til eyju sem heitir Santorini. Þegar maður ímyndar sér Grikkland þá er það alltaf hvít hús með bláum hurðum og þökum og heilu bæirnir byggðir í brekku, það er einmitt fullkomin lýsing á Santorini. Gaman að segja frá því að þar sem það er lítið sem ekkert vatn á eyjunni þá treysta þeir á rigninguna á veturna til að sjá fyrir vatni allt árið. Safna rigningarvatni í sértilgerða dalla.

Við semsagt fórum með "flying cat" (snilldar nafn!) sem er sagt nokkuð hraðskreiður bátur. Því miður var ekki sérlega gott í sjóinn þegar við lögðum af stað um morguninn og margir sjóveikir um borð. Mmmm fátt skemmtilegra en að stytta sér stundir við að hlusta á fólk kúgast allt í kringum mann. Því miður þá er Alli nokkuð hrifinn af sjóveiki og ákvað því að taka þátt.. en slapp þó við uppköst. Hann hefur því núna sett markið á engar sjóferðir næstu 10 árin. Hérna má sjá mynd af uppáhalds bátnum okkur..



Hérna er Sylvía stödd í fyrsta bænum sem við stoppuðum í. Ágætis útsýni þarna..



Svo fórum við í bæ sem heitir Pyrgos..



Að lokum var svo endað á að skoða höfuðborg eyjunnar en hún hét Fira. Hérna er Alli á kaffihúsi sem við stoppuðum á. Hef nú ekki farið á stað með svona útsýni á klakanum..



Sylvíu til mikillar ánægju og Alla til skelfingar fann Sylvía fullt af litlum verslunargötum þarna (keypti því miður ekkert og enn miður sín)..



Hérna má svo sjá hlíðina sem höfuðborgin er byggð í..



Í Fira er sem sagt hægt að ganga niður alla hlíðina til að komast að höfninni sem er þar neðst - aðeins 618 þrep. Ehh - nei takk við erum búin að sjá hafnir..



En hægt er að auðvelda ferðina með því að fara á asna. Again.. ehh nei takk, búin að sjá höfn áður..



Síðasta kvöldinu var svo eytt í leti á uppáhalds kaffihúsinu/barnum sem við fundum þarna. En þar voru svona 7000 jólaseríur í gangi og hægt að sitja í rólum. Ó já - sitja í rólum!!! Mr. Motionsickness lagði ekki í róluna.



En Sylvía var friðlaus þar til hún fékk rólu undir rassinn..



Luke, I am your father,
The Skywalkers