Löt - já svo sannarlega, en núna er stefnan á að bæta úr því með þessari færslu. Held að fólk vanmeti algerlega tímann og dútlið sem fer í að setja inn svona nokkrar myndir í einu. En þar sem í dag og er laugardagur og Alli er í vinnunni hefur Sylvía svo sem ekkert betra að gera nema læra.. ekki erfitt val.

Við fórum sem sagt til Porec í Króatíu föstudaginn 15. sept og vorum þar yfir helgina, fórum svo aftur heim á mánudeginum. Tilefni ferðar var núna afmæli Húsavíkurmömmu en hún varð fimmtug núna í sumar. Þar sem við fórum ekki á klakann í sumar þá var nýtt tækifærið og skellt sér til þeirra, en þau voru í fríi í Porec. Ekki virðist Króatía vera hrifin af okkur og það rigndi eða var skýjað allan tímann. En það hafði svo sem lítil áhrif á okkur, enda Íslendingar og því öllu vön.. fyrir utan sól og hita.

Við flugum sem sagt til Trieste og keyrðum þaðan til Porec - ferð sem tekur eðlilega svona klukkutíma en þökk sé skemmtilegs aukakróks sem við Alli ákváðum óviljandi að fara tók það svona fjóra. En miðbær Trieste, sem við áttum ekki að sjá, er gríðarlega fallegur!

Sylvía tapaði sér aðeins á myndavélinni og var nú að gera fólk frekar þreytt á eilífum myndatökum. Hún hefur nú unnið í sínum málum og hefur minnkað myndatökur niður í þrjár myndir á mínútu í ferðalögum.

En hérna koma nokkrar myndir frá ferðinni. Fyrsta deginum var að sjálfsögðu eytt í Porec og þar gengið um. Hérna eru nokkrar myndir frá strandlengjunni..







Á labbinu í bænum fann Alli þessa æðislegu búð, það tók okkur hin þrjú dágóða stund að toga hann burtu..



Alli og Þorgrímur (Húsavíkurpabbi) ræddu um bátana..



En við dömurnar voru miklu sniðugri og vorum ekki lengi að finna okkur betri áhugamál..



Alli fann svo eitthvað annað en báta sem vakti áhuga hans..



Svo var sest niður og hugsað málin :)



Á sunnudeginum var svo leiðinlegra veður svo við gripum til þess ráðs að forða okkur í annan bæ, fyrir valinu varð bær sem heitir Pula. Þar sem Húsavíkurmamma var með í ferð vorum við uppfrædd um ýmislegt merkilegt við þennan bæ og þá einn helst um þessa græju..



En Feneyingar komu í þetta hús sem er sjötta stærsta hringaleikahúsið í heiminum í dag og týndu úr því grjótið. Þannig að núna eru engar upprunalegar áhorfendastúkur. Meiri ruddaskapurinn! Ef þið viljið fleiri upplýsingar þá held ég að Húsavíkurmamma viti allt um þetta.

Alli fann sér að sjálfsögðu stað til að horfa yfir lýðinn, og eftir að hafa séð myndina vill hann láta kalla sig sir eða master Alli..



Við tókum þá ákvörðun að fá einvherja svona hlustunargræju (ofvaxinn gsm) og eltum því númeraða staði innan hringaleikahússins og fengum að vita hitt og þetta. Stóðum því alltaf svona gáfuleg í einni stöppu upp við númer..



Að lokum var svo skoðað meira í bænum og þar fannst þessi skemmtilega sigurbogi (og sönnun þess að Sylvía var með í ferð)..



En ekki er hægt að klára að segja frá Króatíu ferðinni án þess að minnast á bílinn sem við vorum á. Það var sem sagt Lancia Ypsilon. En hann hafði skemmtilega fítusa t.d. er hægt að kippa hliðarstefnuljósunum úr án nokkurs vanda. Þetta lærðum við á skemmtilega háttinn, þegar við stoppuðum á bensínstöð nokkurri þá sáum við að það var dottið úr öðru megin. Frábært eftir klukkutíma keyrslu - gæði! En svo annar fítus sem er eiginlega enn betri. Jú þegar við vorum búin að keyra hann aðeins á öðrum degi fór Sylvía að vandræðast með það að bílinn var gjörsamlega rennandi blautur fyrir framan farþegasætið frammí. Gólfið gjörsamlega á floti. En ekkert hafði hellst niður. Við reyndum að þurrka þetta eitthvað en ekkert gekk. Svo þegar við skiluðum bílnum tók Alli það fram við konuna sem tók á móti honum að hann væri nú eitthvað dapur þessi bíll og að hann hlyti að leka. Nei, hún fór að hlæja og sagði okkur skælbrosandi að þetta gerðist þegar maður notaði loftkælinguna í einhvern tíma. Sagði okkur svo að við hefðum sloppið vel, hún hefði séð það mun verra hahahahaha. Ehhhh - vinan þetta er ekki sérlega fyndið þegar maður hefur þurft að sitja með fæturna í þessu í tvo daga!

Mælum eindregið með ferðalögum til Króatíu enda gríðarlega fallegt þarna - enn og aftur takk fyrir okkur Húsavíkurmamma- og pabbi.

Núna er hins vegar Gaui Hafnarfjarðarbróðir í heimsókn og verður líklegast fram að jólum. En eins og þeir sem þekkja til hans vita, krefst það gríðarlegrar þolinmæði að hálfu okkar Alla. En við skelltum okkur með honum til Berlínar síðustu helgi og koma því myndir af því næst þegar Alli neitar að koma heim úr vinnunni.

Up and away,
Sylvía & Alli