föstudagur, ágúst 25, 2006

 

Íshellir

Í vikunni eftir Krítarferð hugsuðum við með okkur að það gengi náttúrulega ekki eftir svona hita í tvær vikur að kæla sig ekki neitt niður. Svo við ákváðum að skella okkur í íshella skoðun í Austurríki. Ekki annað hægt að segja en að okkur hafi kólnað.

Keyrðum sem sagt einn morguninn yfir til Austurríkis og komum að litlum bæ þar sem maður fór eftir bröttum vegi (21%) sem var allur í beygjum upp eftir fjallshlíð. Ferðinni sem sagt heitið að bílastæðum. Eftir að þangað var komið og bíllinn skilinn eftir þá gengum við að kláfi sem fór með okkur upp um 500m. á þremur mínútum sléttum. Reyndum að taka mynd af kláfinum en einhver karlugla stakk hausnum inn á myndina. Þegar við vorum svo kominn úr kláfinum tók við önnur ganga upp að hellisopinu. Þaðan gat maður horft yfir dalinn, enda kominn frekar hátt upp. Ekkert smá flott útsýni yfir þennan kastala og svo fjöllin í kring.





Svo var farið inn í hellana í fylgd með leiðsögumanni, fólk raðaði sér í hópa eftir tungumáli. Okkur til mikillar ánægju og skemmtunar sá leiðsögumaðurinn okkar einhverja ástæðu til þess að tala enskuna alltaf eins og hann var að leika í 18. aldar leikriti.
Tókum ekki myndir inn í hellinum enda var það bannað. Stálumst þó til að taka eina af Alla með skemmtilegu luktina okkar sem sjá má hér.



Þegar við komum almennilega inn í hellisopið sáum við að á hellinum er hurð. Ehh - er það nú ekki óþarfi inn í helli. Svo þegar hurðin var opnuð og maður gekk inn myndaðist enginn smá vindur og það kólnaði all svakalega. Þetta var sem sagt bara kalt loft að reyna að komast út.

Svo gengum við inn í hellinn og gengum og gengum upp endalaust langar tröppur. Eftir heillangt labb og mikið af gapi þá var okkur sagt að við værum komin kílómeter inn í hellinn (vildi að ég gæti skrifað það á jafn skemmtilegan 18. aldar hátt og það var borið fram). Þarna sem sagt var endapunktur og nú farið að vinna sig tilbaka að hellisopinu, þó ekki sömu leið. En hann bætti því við að hellirinn væri lengri en bara ekki ís þar.. bara einhverjum 41 kílómeter lengri!

Alla vega þá getið þið séð myndir hérna. Mælum eindregið með því að kíkja á þennan helli ef þið eigið einhvern tímann leið um Austurríki. Virkilega flottur.

Köttur út í mýri setti upp á sig stýri, út eru ævintýri,
Sylvía & Alli

Comments:
Hæ pæja, loksins er ég búin að fatta hvernig á að senda ykkur línu :) eða reyndar sagði Catia mér það ... :) en mig langaði bara að segja hæ og djöfull er næs lífið svona í útlöndum... (það er samt engin öfund hér, rigningin er alltaf góð :/ )
Held áfram að fylgjast með úr fjarlægð kveðja Guðrún Edda.
 
Skrifa ummæli

<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?