Já já, fann eina að skríða um á gólfinu inn í stofu. Ég uppgötvaði nú fyrst hvað ég er farin að linast gagnhvart skordýrum, ég ákvað að drepa hana ekki. Ég er ekki viss um að það hafi verið rétt ákvörðun – því þessi hlýtur að vera að reyna að drepa sig. Í það fyrsta kom hún í heimsókn til mín, sem þýðir fyrir flest skordýr skjótan dauðadaga. En nei ekki í þetta skiptið.

Þá greip bjallan til þess ráðs að klífra upp á dýnuna mína (sem ég var að teygja á). Oks, þessi er nú bara að reyna að lenda undir mér. Ég gríp til þessa ráðs að ýta henni af dýnunni, hún lendir á bakinu.. eftir heillanngt strögl hjá greyinu sá ég fram á að hún myndu ofreyna sig svo ég sneri henni við. Þá klifraði hún strax aftur upp á dýnuna, aulinn!

Núna ákvað ég að setja hana í gluggann, þar er hún enn að staulast um – en hún virðist ekki sérlega fær í að hreyfa sig, hef kíkt þrisvar á hana og í öll skiptin hefur hún verið föst á hvolfi. Ég sný henni alltaf samviskusamlega við. En núna síðast fór ég að velta þessu fyrir mér – ætli þetta sé sjálfsmorðsaðferð bjöllunnar? Klifrar eitthvað aðeins upp og hendir sér á bakið, þannig liggur hún svo föst þangað til hún drepst úr hungri eða hreinlega ofreynir sig og drepst. Hljómar svona svipað gáfulegt og saltát sjálfsmorðs aðferð Japana. Næst held ég að ég snúi henni ekkert við, hendi henni bara í ruslið á morgun..

Farin út í blíðuna,
Sylvía