Síðasta laugardag fórum við í góðra vinahópi til Karlstejn á heljarinnar miðaldarhátíð. Karlstejn er sem sagt smá þorp fyrir utan Prag sem er rosa frægt fyrir kastalann sinn enda er alveg magnað að sjá hann efst uppi í hlíðinni fyrir ofan bæinn. Er það einmitt kastalinn hér fyrir ofan.

Megin þema hátíðarinnar er að fagna uppskeru nýs vínsárgangs og því básar að selja smakk af hinu og þessu safti. Já, við skötuhjú skelltum okkur á vínsmökkunarhátíð, drukkum þó ekki djarfari hlut en Fanta. Ferðafélagar okkar voru þó hörkuduglegir að smakka og af mikilli fórnfýsi drukku alltaf fyrir okkur líka.

Við gerðumst hins vegar rosalega huguð þegar kom að þvi að borða hádegismat. Við fórum á stað þar sem var verið að steikja heilt svín á teini. Sáum t.d. einn við borðið okkar gæða sér á hófunum OOOJJJJ! Það þýðir ekkert að skjóta á okkur með hrútspunga og slíkt þar sem við höfum nú vit á því að borða ekki svoleiðis ósmekklegheit. En þið getið séð á myndinni kjötið sem við fengum, það liggja meira að segja hófar þarna á borðinu og svo er verið að steikja svín í bakgrunninum.

En Tékkar eru nú svo skemmtilegir að þetta borða þeir með gráu brauði (þeir borða bara grátt brauð) og svo sinnepi að því ógleymdu að þetta er svo borðað með puttunum. Ekki fyrir dömur með langar neglur, var heila eilífð að þrífa undan nöglunum á mér. En engu að síður var svínið bara gott.


Enduðum svo ferðina á burtreiðum þar sem 5 riddarar kepptust við að sýna listir sínar. Það var ágætis skemmtun en þar sem kynnirinn og knaparnir töluðu alltaf á tékknesku vissum við ekkert hvað var í gangi, en Tékkarnir hlógu voðalega mikið reglulega svo þetta var greinilega stórskemmtilegt svo við fórum sátt heim.

Það sem eftir stóð eftir daginn var það að Sylvía er orðin alveg veik. Hún sér í hillingum fyrir sér að eiga heima í stórum kastala og er farin að pressa mikið á Alla að finna einn slíkan. Alli hefur því legið yfir fasteignablöðunum undanfarna daga en merkilegt nokk þá virðist ekki vera mikið framboð af kastölum þessa dagana. Því stefnir allt í að reistur verði nýr kastali og þar með sá fyrsti á þessari öld. Ef þið vitið af góðri lóð (helst með þokkalegu síki) þá endilega látið vita. Eina sem hefur fundist á þokkalegu verði hingað til er Grímsey en það virðist ekki uppfylla drauma dömunnar.

Farin út að leita að þrælum,
Sylvía & Alli

Það er einstök upplifun að fara í minigolf í Prag. Við skötuhjúin ákváðum að smella okkur í minigolf einn laugardaginn. Kom okkur á óvart að það reyndist ekkert sérlega auðvelt að finna völl hérna - ágætlega faldir.

Fundum þó einn sem var ágætlega auglýstur og ákváðum að taka einn hring. Það kom fljótt í ljós að Tékkar eiga fleiri fornminjar en Karlsbrúnna. Kylfan var líklega eitthvað sem fengið var frá tímum Stalíns og völlurinn án efa gerður töluvert fyrir hans tíma. Það vantaði ekki - þetta var virkilega flott .. fyrir svona 90 árum. Þarna virtist ekkert hafa verið gert síðan þetta var reist og ekkert viðhald átt sér stað.

Jæja, það þýddi ekki að pæla í því. Boltanum var stillt upp og kylfan munduð. Það sem gerðist svo á sér líklega einhverjar eðlisfræðilegar skýringar en kúlan var svo langt frá því að rúlla í þá stefnu sem kylfan hafði ætlað henni. Brautin reyndist svo arfaskökk og sprungin, enda búin að þola tímana tvenna, að það var lífsins ómögulegt að áætla hvert kúlan færi. Þar sem brautin var steypt og það sem einu sinni hafði líklega verið einhver gervigrasmotta lööööngu gufuð upp var heldur ekki mögulegt að sjá hvar þessar misfellur voru.

Til að gera langa sögu stutta þá var engin forgjöf lækkuð í þetta skiptið. Annars er merkilegt hvernig Tékkarnir eru gagnvart þessu. Við höfðum á tilfinningunni að þarna mættu kannski 3 menn til að spila í hverjum mánuði en samt halda þeir þessu gangandi. Hvernig virkar svona? Þarna þarf að taka upp einhverja kapítaliska hugsun - gengur ekki svona.

Sylvía er svo á fullu í skólanum. Það er bara stærðfræði og meiri stærðfræði. Alli ætlaði að sýna takta úr fyrra námi en kom svo í ljós að hann var búinn að gleyma öllu og Sylvía var mun færari. Alli er núna búinn að kaupa sér reiknivél. Annars er Sylvía orðin ansi gróf í þessu. Ég vaknaði við það einn laugardagsmorgunin að Sylvía var farin úr rúminu. Var eðlilega með áhyggjur af þessu og fór á stúfana til að leita að dömunni. Var hún þá ekki búin að læðast að skrifborðinu og farin að reikna í rökkrinu. Þetta er nú ekki eðlilegt! Hún hefði kannski átt að fara í sálfræðina?

Yfir og út,
Alli & Sylvía

Já já - við höfum ekki bloggað lengi en við höfum góða ástæðu í þetta skiptið. Hann Alli hefur verið svo upptekinn, sem sagt að vinna í svona 13-14 tíma á dag undanfarna viku og (ótrúlegt en satt) þá hefur þessi klukkutími milli svefns og vinnu ekki farið í að semja blogg. En sem betur fer er þetta mun skárra núna og ég ekki alein alla daga :-)

Glæstur skólaferill Sylvíu hefur nú verið hafinn og fer hún eins og hver annar framúrskarandi heimsborgari með Metro (neðanjarðarlest) í skólann á degi hverjum. Þó svo að einstaka óhöpp eins og að taka lestina í vitlausa átt gerist einstaka sinnum. Slíkum skemmtilegheitum fer þó óðum fækkandi.

Sylvíu líst bara ágætlega á skólann enda eitthvað um áhugaverða kennara. Einn kennarinn var starfsmaður CIA á tímum kalda stríðsins og var hann staðsettur í Rússlandi og njósnaði þar fyrir Bandaríkjamenn. Hann sagði frá því þegar hann var að framkvæma svokallað "drop off" og áttaði sig á því að verið var að elta hann. Hann tók sig þá til og gekk um alla Moskvu og hegðaði sér líkt og túristi. Eftir fjögurra tíma göngu vissi hann að Rússarnir væru farnir að haltra því Rússar voru víst afleitir skósmiðir. Þetta þótti víst ein besta leiðin til að losna við Rússa greyin.

Að allt öðru en við fengum rosa góðar fréttir í vikunni því að mamma og pabbi (Húsavík) ætla að koma til okkar þann 29. september. Okkur er að sjálfsögðu farið að hlakka gríðarlega til. Þurfum að vísu að hreinsa kóngulóavefina af gestarúminu.

Stefnum á að vera duglegri að skrifa - sorry Catia þetta er allt að koma.

Nashledanou,
Sylvía & Alli